Bu yılın başında bir yapay zeka sistemi, dünyanın en yaygın kullanılan açık kaynak yazılımlarını taramaya başladı. Bir ay içinde on binden fazla kritik güvenlik açığı buldu. Cloudflare'in güvenlik ekibi, sistemin bulduğu hataların deneyimli insan test uzmanlarından daha az yanlış alarmla geldiğini fark etti. Kısa sürede Microsoft'tan Mozilla'ya birçok kurum bu çalışmaya ortak oldu. Projenin adı Glasswing. Görevi, yapay zekanın kendi yarattığı riski yine yapay zeka ile dengelemek.

Herkes yapay zekanın ne kadar akıllı olacağını soruyor ama asıl soru bu değil. Bir sistem ayda binlerce açık buluyorsa, insanlık bunları kapatmaya aynı hızda yetişebilir mi? Şu an için hayır. Geliştiriciler zaten kapasitelerinin sınırında, açığın bulunmasıyla yamanın yayılması arasındaki kısa pencere kötü niyetli kullanım için davetiye haline geliyor. Yani mesele makinenin insandan zeki olması değil, insandan hızlı olması. Bu fark her geçen ay büyüyor ve o boşluğu er ya da geç birinin doldurması kaçınılmaz.

Bazı uzmanlar bunu bir silah yarışına benzetip Manhattan Projesi'ne göndermeler yapıyor. Benzetme çekici ama eksik. O dönemde yarışın sonunda tek bir bomba vardı, kimin elinde olduğu belliydi. Bugün ortada tek bir silah yok, herkesin cebinde giderek güçlenen bir araç var ve bu aracın hangi elde nasıl bir sonuç doğuracağı hâlâ belirsiz.

Belki önümüzdeki on yılın en kıymetli mesleği mühendislik olmayacak. Belki en kıymetli beceri, bir yapay zekanın bulduğu bin problemden hangisinin gerçekten hayati olduğunu bir bakışta ayırt edebilmek olacak. Makineler bulmakta bizi çoktan geçti. Asıl yarış, kapatabilmekte.